Zij stapten weer
tussen de lijnen

Gestopt in 2015. Vorig jaar nog even een paar wedstrijdjes op laag niveau meegedaan. Ik vond het vooraf best spannend, omdat ik lang niet had gehandbald en de meiden al lange tijd niet had gezien. Ook was ik benieuwd naar het niveau. Na de wedstrijd deed het me beseffen hoe leuk mijn handbaltijd was. Geen enkele andere sport geeft me zo'n voldaan gevoel. Ik ging echt met een grote glimlach naar huis! Volgende keer ben ik er zeker weer bij.

Ondanks dat niet iedereen met elkaar gespeeld heeft, wisten we elkaar wel te vinden. Iedereen snapt het spelletje natuurlijk. Valt op zich mee de day after: paar blauwe plekken, zware benen, maar daar houdt het wel mee op. Kijk al uit naar de volgende keer!

Vanaf het moment dat ik die harsbal weer in mijn handen had voelde ik pas hoezeer ik dit gemist had. Zo leuk om de oude bekenden en nieuwe gezichten weer te zien! Iedereen nog steeds zo fanatiek als toen! Juist nu ik het weer even geproefd heb smaakt het naar meer — ik ben al wat kracht- en hersteltraining aan het doen om na een flinke blessure weer terug te komen.

Sommige dingen blijven toch altijd kriebelen 🫶🏽 Mijn hele leven gehandbald, totdat het niet meer paste in mijn leven. Maar wat was het weer heerlijk om een bal (met hars 😉) vast te hebben, te lachen op het veld en die passie weer even te voelen. Met meiden die ik al lang niet had gezien, nieuwe gezichten én spelers van verschillende niveaus, allemaal met dezelfde passie voor handbal.

Niets is zo leuk als de kleedkamergezelligheid en geen sportlesje overtreft het spelletje handbal! Met dit concept kun je meedoen als je agenda — maar ook je lijf — het toelaat. Enorm genoten en een dikke aanrader!